Προστατευτικός εξοπλισμός

Στον εξαιρετικά κρίσιμο τομέα της προστασίας του Έλληνα μαχητή αναμένονται σημαντικές εξελίξεις. Στις αρχές της δεκαετίας του '90, πρώτες οι Ειδικές Δυνάμεις αναγνώρισαν την ανάγκη εισαγωγής σε χρήση ενός νέου κράνους από κέβλαρ. Έτσι, προμηθεύτηκαν, μέσω διακρατικής συμφωνίας, από τις ΗΠΑ περίπου 1.500 κράνη για τη μερική κάλυψα των αναγκών τους. Τα κράνη ήταν τα γνωστά σχήματος "Fitz", τύπου PASGΤ (Ρersonal Armor System Ground Τroops). Λίγο μετά την παραλαβή του νέου κράνους που κατ' αρχήν διατέθηκε στις μονάδες αλεξιπτωτιστών, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις άρχισαν την αποστολή δυνάμεων στο εξωτερικό με πρώτη εκείνη στη Σομαλία.

Εκπαίδευση

Δυστυχώς, οι επείγουσες ανάγκες καλύφθηκαν με δανεισμό από τις Ειδικές Δυνάμεις. Ταυτόχρονα, οι ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις οδήγησαν σε νέες αποσπασματικές προμήθειες. Έτσι, το 1997 παραγγέλθηκαν περίπου 800 κράνη και το 1999 άλλα 800. Στα πλαίσια αντισταθμιστικών ωφελημάτων ο ελληνικός στρατός έχει παραλάβει περί τα 20.000 κράνη μέσα από πέντε τουλάχιστον διαφορετικές συμβάσεις, τα οποία προήλθαν από εταιρείες τεσσάρων διαφορετικών χωρών (ΗΠΑ, Ισραήλ, Γαλλία και Βρετανία) και επομένως ήταν και διαφορετικών προδιαγραφών. Όλες οι νέες παραγγελίες θα αφορούν νέου τύπου κράνη, έτσι ώστε μέχρι το 2010 να έχουν αντικατασταθεί πλήρως τα παλαιά. Οι προδιαγραφές που έχουν θεσπιστεί είναι πολύ αυστηρές, παρέχοντας υψηλό επίπεδο προστασίας, χαμηλό βάρος και προστασία ακόμα και στα αυτιά με παράλληλη δυνατότητα προσαρμογής συστημάτων εικοινωνίας.

Στα πλαίσια της Defendory 2002 ανακοινώθηκε η παραγγελία 15.540 συνθετικών κρανών τύπου AC 200 από τη βρετανική NP Aerospace, ύψους 3.000.000 ευρώ, και μία δεύτερη για 1.000 τεμάχια. Το 2001 αποφασίστηκε η "ελληνοποίηση" της προμήθειας και στο πλαίσιο αυτής της απόφασης υπογράφηκε το 2003 πενταετής σύμβαση, για την απευθείας προμήθεια από την ενοποιημένη ΕΒΟ - ΠΥΡΚΑΛ (πλέον Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα). Ήδη για το 2004 υπάρχει παραγγελία 10.000 κομματιών αξίας 2.000.000 ευρώ. Ο σχεδιασμός της περιλαμβάνει την παραγωγή των μαλακών μερών του κράνους (υποσιάγονο και αντικραδασμικό πλέγμα εσωτερικής ανάρτησης της κεφαλής) από τη μονάδα παραγωγής στην Κύμη (Ηλεκτρομηχανική Κύμης) και τη μορφοποίηση του σκληρού κελύφους από την πρώην ΠΥΡΚΑΛ.

Αλεξίσφαιρα γιλέκα

Η αρχή της δεκαετίας του '90 βρήκε τον ελληνικό στρατό να κατέχει μόνο μια μικρή ποσότητα από περίπου 4.500 αλεξίθραυσμα γιλέκα, που είχαν παραχωρηθεί από τα αμερικανικά αποθέματα και χρονολογούνταν από την εποχή του Πολέμου του Βιετνάμ. Αυτά χρησιμοποιήθηκαν στην πρώτη ελληνική ειρηνευτική αποστολή στη Σομαλία, αλλά και σε αρκετές από τις μετέπειτα αποστολές. Στα τέλη της δεκαετίας του '90, και ειδικότερα μετά το 1996, ο στρατός προέβη σε αποσπασματικές προμήθειες περίπου 2.200 αντιβαλλιστικών γιλέκων που διατέθηκαν άμεσα στο προσωπικό των ειρηνευτικών αποστολών.

Στις πρόσφατες επιχειρήσεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν κατέστη σαφές ότι το μεγαλύτερο μέρος του στρατιωτικού προσωπικού πρώτης γραμμής είναι περισσότερο από απαραίτητο να φέρει, εκτός από το κράνος κέβλαρ, και γιλέκο αντιβαλλιστικής προστασίας. Τα αλεξίσφαιρα αυτά προσφέρουν αυξημένη προστασία, αφού καλύπτουν όλο το σώμα εκτός κεφαλιού και άκρων. Αντίθετα, σε στρατιωτικά τμήματα που αναμένεται να δράσουν σε πιο συμβατικά για στρατιωτικές επιχειρήσεις περιβάλλοντα, απαιτείται νέου τύπου αλεξίσφαιρο. Το 2001 αποφασίστηκε η συνολική κάλυψη των αναγκών και η υπογραφή σύμβασης με την τότε ΕΒΟ για την παραγωγή των γιλέκων από την Ηλεκτρομηχανική Κύμης. Το ΓΕΣ σχεδιάζει την προμήθεια 11.000 γιλέκων, 3.000 αντιβαλλιστικών πλακών και 3.000 γιλέκων με ενσωματωμένο σύστημα πλευστότητας για τις Ειδικές Δυνάμεις.

Γ.Ανδρουλάκης - 12 Δεκεμβρίου 2004