Μαχητικό Mirage 2000

To δελταπτέρυγο Mirage 2000 είναι το βασικό μαχητικό της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας που χρησιμοποιείται για αναχαίτιση και αποστολές κρούσης. Τα πρώτα αεροσκάφη παραδόθηκαν το Μάρτιο του 1976 και ενώ το σχήμα τους μοιάζει εξωτερικά με τα Mirage III/5 και 50, πρόκειται για ένα εντελώς νέο αεροσκάφος με εξελιγμένα συστήματα αναχαιτίσεως.

Τα φτερά έχουν το σχήμα χαμηλά τοποθετημένων Δέλτα με κομμένες άκρες και η άτρακτος έχει το σχήμα σωλήνα με οξεία μύτη και καλύπτρα θέσεως πιλότου σε μορφή φυσαλίδας. Το Mirage 2000 εξειδικεύτηκε από την αρχή στις αναχαιτίσεις παντός καιρού και είναι ένα από τα πιο ικανά μαχητικά στον κόσμο με υψηλή ευελιξία στις αερομαχίες. Για τον δευτερεύοντα ρόλο του για προσβολές στόχων εδάφους το Mirage 2000 φέρει πύραυλους, ρουκέτες και βλήματα κατευθυνόμενα από λέιζερ. Τέλος, υπάρχει και το διθέσιο μοντέλο του αεροσκάφους, το 2000N (διείσδυσης), το οποίο διαθέτει δυνατότητα εκτοξεύσεως πυρηνικών όπλων μακράς άφεσης.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΚατασκευαστήςDassault Breguet, SNECMA, Thomson-CSF
Συνολικό Μήκος/Πλάτος/Ύψος14,36/9,13/5,20 μέτρα
Βάρος (κενό/μέγιστο)7.500/17.000 κιλά
Εμβέλεια3.704 χιλ (2 δεξαμενές 1.700lt)
Μέγιστη ταχύτητα1,2 (sea level) / 2,2 mach
Αρχικός βαθμός ανόδου17.070 μέτρα / λεπτό
ΚινητήρεςSNECMA M 53 P2/9.7 με μετακαύστη
Μέγιστη ώση159.2 kN (35,800 lb)
Οπλισμός2 πυροβόλα GIAT DEFA 554 30 mm
πύραυλοι MICA, Magic 2, Super 530F, Super 530D Sky Flash
βόμβες: BGL 1000, BM400, BAP 100
πύραυλοι αέρος-επιφανείας: Durandal, Belouga, Armat, Apache, Scalp, AS30L, AM39, ASMP
Φωτογραφία Mirage 2000
Έδαφος: 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7
Αέρας: 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10
Άλλες: Cockpit - Επισκευές

Η Dassault κατάφερε να μειώσει τα μειονεκτήματα της πτέρυγας δέλτα (υψηλή ταχύτητα προσέγγισης, ανάγκη μεγάλου διαδρόμου προσγείωσης και απογείωσης, αστάθεια σε μεγάλες γωνίες προσβολής) χάρη στα πτερύγια κανάρντ και στην εγκατάσταση ηλεκτρονικού συστήματος ελέγχου πτήσης (Fly-By-Wire), ενισχνύοντας παράλληλα τα πλεονεκτήματα της σχεδίασης. Έτσι, το μεγαλύτερο πάχος της πτέρυγας στη ρίζα της αυξάνει την αντοχή αλλά και τον εσωτερικό διαθέσιμο χώρο για τη μεταφορά μεγαλύτερης ποσότητας καυσίμου, το σκάφος παρουσιάζει μειωμένη οπισθέλκουσα στις υπερηχητικές ταχύτητες και μείωση του πτερυγικού φόρτου, γεγονός που αυξάνει την ευελιξία.

Κατά τη γαλλική παράδοση αναπτύχθηκε και η εξαγωγική έκδοση "Ε" με δυνατότητες πολλαπλών ρόλων, που αγοράστηκε από πέντε χώρες: Ελλάδα (40 Mirage ΕGΜ/BGM), Ινδία (59 Mirage 2000Η5/Η/ΤΗ), Περού (12 Mirage 2000EΡ/DΡ), Αίγυπτο (20 Mirage 2000EΜ/ΒΜ) και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (36 Mirage 2000EΑD/RΑD/DΑD). Τα αεροσκάφη εντάχθηκαν στο οπλοστάσιο της ΠΑ το 1988 με τη Σύμβαση "Talos" και χρησιμοποιούνται σε αποστολές αναχαίτισης, αλλά και εναντίον πλοίων με την προσθήκη πυραύλων EXOCET, έχοντας ως βάση τους την 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα (ανήκουν στις 331 και 332 Μοίρες με χαρακτηριστικά κλήσης "Θησέας" και "Γεράκι" αντίστοιχα).

Προβληματικό ραντάρ RDM

Σε μία προσπάθεια περιορισμού της συνολικής δαπάνης, η Πολεμική Αεροπορία επέλεξε υποσυστήματα υποδεέστερων επιδόσεων σε σχέση με τις βέλτιστες λύσεις που προσέφερε ο κατασκευαστής. Ενδεικτικά, παρόλο που η Dassault Aviation είχε αναπτύξει και προσέφερε το εξελιγμένο ραντάρ RDI, που προοριζόταν κυρίως για αποστολές αναχαιτίσεως και μόλις είχε υιοθετηθεί και από την Γαλλική Αεροπορία, το ΓΕΑ προτίμησε το "βασικό" RDM. Το RDM διέθετε διαμορφώσεις για αποστολές αέρος - εδάφους και ήταν ραντάρ πολλαπλού ρόλου, το οποίο όμως δεν χρειαζόταν η ΠΑ, εφόσον ήταν σαφές ότι αυτή θα αξιοποιούσε τα Mirage 2000 αποκλειστικώς στην αναχαίτιση. Το RDM προσέφερε περιορισμένες δυνατότητες σε αγώνα αέρος - αέρος και στην εμπλοκή πολλαπλών στόχων, ενώ η αναχαίτισης πέραν του ορίζοντας (BVR) στηριζόταν σε βλήματα ημιενεργής καθοδήγησης ραντάρ Super 5300, όταν η χρήση βλημάτων αυτόνομης καθοδήγησης ήταν πλέον κανόνας. Παράλληλα, στα ραντάρ διαπιστώθηκαν προβλήματα στις επιδόσεις και απαιτήθηκαν τροποποιήσεις, με αποτέλεσμα η ελληνική πλευρά να διακόψει τις παραλαβές μετά το 28ο αεροσκάφος και να στερηθεί για μεγάλο χρονικό σημαντικό αριθμό αεροσκαφών.

Σύστημα αυτοπροστασίας ICMS 2000

Το Ολοκληρωμένο Σύστημα Αντι-Μέτρων 2000 (Integrated Counter-Measures System: ICMS 2000) σχεδιάστηκε ειδικά για εσωτερική εγκατάσταση στο MIRAGE 2000 και είναι πλήρως συμβατό με το σύστημα ναυτιλίας και προσβολής του αεροσκάφους. Πρόκειται για εξεζητημένο, πλήρως αυτοματοποιημένο και επαναπρογραμματιζόμενο σύστημα που εξασφαλίζει εντοπισμό και έγκαιρη προειδοποίηση για το σύνολο των απειλών ραντάρ, καθώς και αντιμετώπιση επιλεγομένων απειλών με ενεργά ECM και αναλώσιμα αντίμετρα. Το σύστημα διαθέτει πολλαπλές διαμορφώσεις ελεγχόμενες από υπολογιστή για την αντιμετώπιση πολλαπλών απειλών. Το υποσύστημα RWR κατασκευάζεται από την Thomson-CSF και καλύπτει τις ζώνες συχνοτήτων C έως J, ενώ προσφέρεται δυνατότητα επέκτασης στην K-ζώνη. Για τον άμεσο εντοπισμό σημάτων ραντάρ έρευνας, ιχνηλάτησης και ελέγχου βολής χρησιμοποιείται κρυσταλλικός video δέκτης ευρείας περιοχής συχνοτήτων, ενώ υπάρχει επίσης υπερετερώδυνος δέκτης υψηλής ευαισθησίας που λειτουργεί σε δύο διαφορετικές περιοχές συχνοτήτων.

Το ICMS 2000 περιλαμβάνει δύο διαφορετικούς παρεμβολείς: το υποσύστημα παρεμβολής χαμηλών συχνοτήτων είναι κατασκευής Thomson-CSF, ενώ ο παρεμβολέας υψηλής συχνότητας Dassault Electronique ABD 2000 καλύπτει τις ζώνες συχνοτήτων H έως J - 6-20GHz - και σχεδιάστηκε για αυτόνομη και αυτόματη λειτουργία. O χρόνος αντίδρασης του συστήματος είναι 0,7 sec από τον εντοπισμό της απειλής μέχρι την έναρξη αντιμέτρων. O παρεμβολέας μπορεί να αντιμετωπίσει πολλαπλές προηγμένες απειλές περιλαμβανομένων Radar ευελιξίας συχνοτήτων, συνοχής παλμών και PD χρησιμοποιώντας τεχνικές θορύβου σημείου ή φραγμού, παλμού κάλυψης (cover pulse) και παραπλάνησης ταχύτητας. Οι βιβλιοθήκες απειλών των τριών υποσυστημάτων είναι ανεξάρτητες, υπό τον έλεγχο της μονάδας διαχείρισης και συμβατότητας του ICMS 2000 που συγκρίνει τα δεδομένα τους και καθορίζει την προτεραιότητα αντιμετώπισης απειλών. Τέλος το ICMS 2000 περιλαμβάνει το σύστημα διανομής Matra SPIRALE που αποτελείται από 4 μονάδες εκτόξευσης αεροφύλλων εγκατεστημένες ανά ζεύγη εκατέρωθεν του ακροφυσίου με 16 φυσίγγια συνολικά, καθώς και από 2 μονάδες με 16 θερμοβολίδες συνολικά.

Γ.Ανδρουλάκης - 09 Φεβρουαρίου 2003