Ναρκαλιευτικό τύπου Castagno

Τα πλοία τύπου Castagno ναυπηγήθηκαν στις ΗΠΑ την περίοδο 1953-54 και μεταβιβάστηκαν αμέσως στο Ιταλικό Ναυτικό. Αποτελούν τροποποίηση των Adjutant και την περίοδο 1978-1982 μετατράπηκαν σε ναρκοθηρικά. Στο ΠΝ έλαβαν την ονομασία "Ερατώ" και μπορούν να εκτελέσουν μηχανική αλιεία μονής "Ο" και διπλής "ΟΟ" Oropesa σε βάθος μέχρι 300 ποδών (90 μέτρα) και με ταχύτητα 3 κόμβων, καθώς επίσης και ναρκαλιεία ομάδας (team sweep) και αντένας (κατά ναρκών με αντένες). Αποτελούν τα μοναδικά πλοία του ΠΝ με επιχειρησιακή εμπειρία, καθώς έχουν λάβει μέρος σε αλλεπάλληλες επιχειρήσεις εκκαθάρισης μη εκραγέντων πυρομαχικών (κυρίως βομών που απορρίπτονταν στη θάλασσα) στην Αδριατική, μετά την ολοκλήρωση των νατοϊκών επιχειρήσεων στη Γιουγκοσλαβία.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Εκτόπισμα378 τόνοι (πλήρες 409,76 τόνοι)
Μήκος / πλάτος / βύθισμα43,915μ / 8,255μ / 2,6μ
Ταχύτητα (μέγιστη)12 κόμβοι
Ταχύτητα (οικονομική)10 κόμβοι
Ταχύτητα (αλιείας)3 κόμβοι
Πλήρωμα49 (6 αξιωματικοί, 23 υπαξιωματικοί)
Αυτονομία (ν.μ/κόμβοι)3.000/10
Καύσιμα31 τόνοι
Κινητήρες2 ντιζελοκινητήρες General Motors GM 8-268A των 900 Βhp
Οπλισμός1 πυροβόλο Oerlikon των 20χιλ
ΜΟΝΑΔΑAΡ. ΣΕΙΡΑΣNAYΠΗΓΗΣΗΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΕρατώΜ6024/01/195410/10/1995
ΕυνίκηΜ61195410/10/1995

Το πλήρωμα των πλοίων περιλαμβάνει στην οργανική του σύνθεση ιατρικό προσωπικό, εξειδικευμένο στην καταδυτική ιατρική, που υποστηρίζει κατά τη διάρκεια της αποστολής την επιβαίνουσα εξαμελή ομάδα εξουδετέρωσης ναρκών της ΜΥΚ και χειρίζεται αν χρειαστεί το θάλαμο αποσυμπίεσης. Επιχειρούν σε θάλασσα μέχρι την κατάσταση 3 και όπως συμβαίνει με όλα τα αντιναρικά πλοία του ΠΝ, κατά τη διάρκεια των αντιναρκικών επιχειρήσεων το πλήρωμα βρίσκεται σε πανφυλακή, δηλαδή αποτελεί όλο μία βάρδια.

Το πλοίο εκτελεί εναλλασσόμενους δωδεκάωρους κύκλους επιχειρήσεων ανάπαυσης. Αξίζει να επισημανθεί ότι η μηχανική ναρκαλιεία είναι μια επίπονη διαδικασία που απαιτεί την καταβολή σημαντικής σωματικής προσπάθειας από το σύνολο σχεδόν του πληρώματος. Μικρότερου σωματικού κόπου αλλά αυξημένου κινδύνου είναι η ναρκαλιεία επίδρασης, κατά τη διάρκεια της οποίας απαγορεύεται παντελώς η κυκλοφορία του πληρώματος στο κατάστρωμα του πλοίου.

Ναρκαλιεία vs Ναρκοθηρεία vs Ναρκοθέτηση

Τα ναρκαλιευτικά ψαρεύουν μια περιοχή με 3 τρόπους: με μηχανική γρίπιση, εκθέτοντας 2 γρίπους με μηχανικά ψαλίδια και όσες νάρκες συναντούν στο πέρασμά τους τις κόβουν και αυτές ανεβαίνουν στην επιφάνεια της θάλασσας. Ο δεύτερος τρόπος ναρκαλιείας είναι η μαγνητική ναρκαλιεία, που γίνεται με ένα καλώδιο φορτισμένο με ρεύμα το οποίο κατά τη διέλευση του ναρκαλιευτικού ενεργοποιεί τις υπάρχουσες μαγνητικές νάρκες. Η τρίτη μέθοδος είναι η ακουστική ναρκαλιεία, με μια σφύρα και ένα καλώδιο φορτισμέναι στην πρύμνη του πλοίου, που ενεργοποιούν αντίστοιχα ακουστικές νάρκες. Και βέβαια υπάρχει και 4ος τρόπος, ο οποίος είναι συνδυασμός μαγνητικής και ακουστικής για μαγνητοακουστικές νάρκες.

Η ναρκοθηρεία είναι η έρευνα μιας συγκεκριμένης περιοχής από το ναρκοθηρευτικό, που πηγαίνει με πολύ μικρή ταχύτητα και με την ανθυποβρυχιακή του συσκευή (sonar) κάθε στόχο που εντοπίζει έχει τη δυνατότητα να τον αναγνωρίζει. Αφού "δει" ότι είναι νάρκη με ένα ειδικό υποβρύχιο όχημα και με μια ομάδα βατραχανθρώπων, που επιβαίνει στο πλοίο, εξουδετερώνεται η νάρκη με εκρηκτικά.

Τα ναρκαλιευτικά έχουν δυνατότητα ναρκαλιείας μιας ευρείας περιοχής με ταχύτητα 8 κόμβων και μπορούν να επιχειρούν σε διάφορα βάθη και σε ρηχά νερά και σε μεσαία και σε βαθιά. Τα ναρκοθηρευτικά επιχειρούν σε μια συγκεκριμένη, περιορισμένη περιοχή με πολύ μικρή ταχύτητα της τάξεως του 1 κόμβου, σε βάθη ανάλογα, μπορούν περίπου μέχρι 60 μέτρα βάθος. Είναι βραδεία η μέθοδος, θέλει πάρα πολύ χρόνο αλλά είναι πιο αποτελεσματικά, διότι ψάχνουν και βλέπουν.

Ως προς τη ναρκοθέτηση υπάρχει η αρνητική και η επιθετική ναρκοθέτηση. Η πρώτη αφορά στη ναρκοθέτηση στενών και λιμένων με στόχο την αποτροπή της εχθρικής πρόσβασης και η άλλη αφορά στη ναρκοθέτηση μιας ολόκληρης περιοχής με στόχο να γίνει δυσκολότερη η κίνηση του εχθρού. Σε περίοδο ειρήνης δεν διατηρούνται θαλάσσια ναρκοπέδια, όμως ακόμα και σήμερα υπάρχουν υπόνοιες για περιοχές στο Αιγαίο και στο Ιόνιο με βυθισμένες νάρκες από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.