Αναδιοργάνωση Ελληνικού Στρατού

Για μία ακόμη φορά, ο Ελληνικός Στρατός μπαίνει σε φάση πλήρους αναδιοργάνωσης, αφού η εφαρμογή των πραγματικά σαρωτικών αλλαγών που ανακοινώθηκαν αναμένεται να διαρκέσει για αρκετά χρόνια. Η αναδιάρθρωση των σχηματισμών και των μονάδων σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια που ανακοινώθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2002 από τον απερχόμενο αρχηγό ΓΕΣ (και σε λίγες ημέρες αρχηγό ΓΕΕΘΑ), βασίστηκε σε σχετικό σχέδιο που εγκρίθηκε από το ΑΣΑ και προβλέπει μικρότερες, ευκίνητες και ταχυκίνητες μονάδες.

Στο σχέδιο δεν προβλέπονται μόνο αλλαγές στους στρατιωτικούς σχηματισμούς, αλλά και μέτρα διοικητικής μέριμνας για το μόνιμο και έφεδρο προσωπικό. Ανάμεσα στα μέτρα που θα ισχύσουν είναι η μείωση μονάδων σε σημεία τα οποία δεν είναι "ζωτικά" για την άμυνα της χώρας και η ενίσχυση των παραμεθόριων περιοχών του Έβρου και των νησιών του Αιγαίου. Επίσης, προβλέπονται οικονομικές ενισχύσεις για το μόνιμο προσωπικό του στρατού, αλλά και αισθητικές παρεμβάσεις, όπως η καθιέρωση του μπλε μπερέ αντί του παραδοσιακού δίκοχου. Σύμφωνα με τις προθέσεις των στρατιωτικών επιτελείων, οι βασικοί άξονες που αφορούν στο Στρατό Ξηράς είναι:

  • Αύξηση της μαχητικής ικανότητας
  • Μικρότερες ευέλικτες δυνάμεις
  • Εφαρμογή της διακλαδικότητας
  • Στρατός δύο επιπέδων
  • Μικρότερη επιστράτευση
  • Εισαγωγή νέων τεχνολογιών
  • Αναθεώρηση τακτικών δογμάτων
  • Ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας
  • Αναβάθμιση εκπαίδευσης
  • Βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του προσωπικού και του χειρισμού του
Η δομή του Στρατού Ξηράς

Η ανάλυση αυτών των θεμελιωδών κατευθύνσεων του ΥΕΘΑ, οδηγούν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι απαιτείται μία ευρεία αναδιοργάνωση του ΣΞ, με το κύριο βάρος της αναδιοργάνωσης να επικεντρώνεται στους εξής τομείς:

  • Στην αναπροσαρμογή των Στρατηγείων (αριθμητικά και από πλευράς ετοιμότητας)
  • Στην εξασφάλιση υψηλής επάνδρωσης των Μονάδων στις περιοχές ενδιαφέροντος
  • Στη οργάνωση των Δυνάμεων Αντιδράσεως
  • Στην κατάργηση Μονάδων σε περιοχές που δεν διαγράφεται απειλή, όπως αυτή έχει καθορισθεί μέσω της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας
  • Στην αναβάθμιση της εκπαίδευσης (προβλέπεται η συγκρότηση ειδικού επιτελικού και διοικητικού φορέα για την επίβλεψη και συντονισμό της εκπαίδευσης και την αξιολόγηση των Μονάδων)
  • Στην αναδιοργάνωση του συστήματος ΔΜ
  • Στον ορθό μεσο-μακροπρόθεσμο σχεδιασμό των εξοπλιστικών προγραμμάτων, ώστε να υπάρχει απόλυτη συσχέτιση εξοπλισμών και επιδιωκτέων επιχειρησιακών δυνατοτήτων
  • Στο σύγχρονο εξοπλισμό του μαχητή και στην αναβάθμισή του, ως σπουδαίου παράγοντα της μάχης

Γ.Ανδρουλάκης - 24 Φεβρουαρίου 2002